Witam ponownie. Tego dnia, Ioh, zaszczycił nasz swoim kolejnym wierszem. Tym razem nasz bard pokazuje nam, jakimi hipokrytami byli dawni poeci. Ja się z nim zgadzam, a wy? Posłuchajcie sami...


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wzorem poetów romantycznych,
Według spisanych przez nich wytycznych,
Poeta musi mieć kobietę do kochania,
oraz żonę - do posuwania.

Poeta mieć musi źródło natchnienia,
Ale natchnienie nie poda mu michy jedzenia.
Nieszczęśliwa miłość muzą mu będzie,
A sprzątanie zostawi żonie - zrzędzie.

Gdy dusza kochanka cierpi męki,
Z kuchni słychać skrzekliwe jęki:
"Bezużytecznyś, żaden chłop z ciebie,
Przy drwalu jakim miałabym jak w niebie!"

Kto by sobie starą zawracał głowę,
To nie o niej tworzym poezyje nowe,
Jeno o tej, której piękno odbiera mi mowę,
Lecz pięknej nie posiądę, bom poślubił krowę...

Krowa ta stara się żyć uczciwie,
Gotuje, pierze i sprząta skwapliwie,
Lecz mąż - romantyk na to wcale nie zważa,
Wszak imię kochanki wciąż w myślach powtarza.

Rada od mistrzów emocji i pióra:
Potrzebna i piękna i kreatura.
Wierszy adresatką niech będzie niezdobyta,
A żreć niech ci robi żona już nieco zużyta.

                                     by Ioh

Dzisiaj swoją twórczość pragnie nam przedstawić nasz wierszokleta, Ioh. Nie jest to jakiś specjalnie długi sonet, ot prosty wiersz ze specjalną dedykacją dla pewnego osobnika :)
~~~~~~~~~~~~~~~~`


"Jam bohater nad bohatery,
 Jam przemierzył świata strony cztery,
 Jam zwyciężył bestyj szeregi,
 Jam mistrz miecza i mistrz strategii!
 Jam zwycięzca, zdobywca i obrońca,
 Jam Oddech Wiatru, Szum Liści, Promień Słońca!"

 Tak mówił o sobie pewien maluczki,
 Który jedyne co umiał, to proste sztuczki.
 żaden był z niego heros z mieczami,
 jeno niedowartościowany nerd z kostkami.


                                                 by  Ioh


< poprzedni                                                                                         następny >